factograf
PL
Zaloguj się

chiński aktor i piosenkarz

Yang Yang (aktor)

  • 1 min czytania
  • W 27 językach
  • 3 obrazy
  • Artykuł autorski Factograf
Yang Yang (aktor)

Yang Yang (ur. 9 września 1991) to chiński aktor znany z ról w serialach telewizyjnych i filmach. Ze względu na ogromną popularność i wpływy należy, obok Li Yifenga, Lu Hana i Krisa Wu, do grona tzw. „wielkiej czwórki” albo „czterech wielkich gwiazd ruchu” Chin kontynentalnych. Debiutował na ekranie w serialu telewizyjnym „Sen o czerwonej komnacie” (2010), a od tamtej pory był doceniany za wiele produkcji, w tym „Zaginiony grobowiec”, „Love O2O” i „Jesteś moją chwałą”.

Młodość i kształcenie

Yang Yang na konferencji prasowej filmu „Pewnego razu” w 2017 roku
Yang Yang na konferencji prasowej filmu „Pewnego razu” w 2017 roku

Urodzony w Szanghaju Yang od dzieciństwa uczył się tańca. W wieku 12 lat został przyjęty na wydział tańca Akademii Sztuk Armii Ludowo-Wyzwoleńczej w Pekinie, gdzie w drugim roku zdobył pierwsze miejsce na swoim kierunku i reprezentował szkołę w międzynarodowych i krajowych konkursach tanecznych. Wówczas marzył o karierze profesjonalnego tancerza. Przez pewien czas studiował także w Centralnej Akademii Dramatycznej.

Przełom i późniejsza twórczość

Yang Yang na wystawie Bvlgari Serpenti 75 Years of Infinite Tales w Szanghaju w marcu 2023 roku
Yang Yang na wystawie Bvlgari Serpenti 75 Years of Infinite Tales w Szanghaju w marcu 2023 roku

W wieku szesnastu lat został wybrany do dorosłej roli Jia Baoyu w serialu Li Shaohong „Sen o czerwonej komnacie”, który miał premierę w 2010 roku i był jednym z najdroższych chińskich seriali telewizyjnych swoich czasów. W 2015 roku zyskał szersze uznanie dzięki filmowi „Lewe ucho” oraz serialowi internetowemu „Zaginiony grobowiec”, a po melodramacie „Love O2O” z 2016 roku jego popularność znacznie wzrosła. Do późniejszych ról należała wojskowa produkcja „Chwała sił specjalnych” z 2022 roku. W 2016 roku jako pierwszy Chińczyk został nosicielem znicza olimpijskiego podczas igrzysk w Rio de Janeiro.

W 27 językach

Редакція Factograf · Opublikowano 14 października 2026 · Częściowo na podstawie Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · Artykuł źródłowy