Xiang Yu (ok. 232 – ok. styczeń 202 p.n.e.) był chińskim watażką, który założył i prowadził krótkotrwałe królestwo Zachodniego Chu w okresie bezkrólewia między dynastiami Qin i Han, nazywanym wojną Chu z Han (206–202 p.n.e.). Szlachcic z dawnego państwa Chu, wyrósł na znaczącą postać w powstaniach przeciwko dynastii Qin i słynął z groźnego wojownika, choć jego słaba dyplomacja i strategia doprowadziły do porażki w starciu z rywalem, Liu Bangiem. Jego upadek umożliwił Liu Bangowi założenie dynastii Han, uważanej powszechnie za złoty wiek w historii Chin.
Młodość i pochodzenie



Xiang Yu urodził się pod koniec okresu Walczących Królestw, gdy państwo Qin podbijało swoich rywali. Relacje dotyczące jego rodu są rozbieżne: jedna wywodzi jego linię od królewskiego rodu Mi z Chu, a druga od szlacheckiego klanu z państwa Lu, którego członkowie od pokoleń służyli w armii Chu. Po wczesnej śmierci ojca wychowywał go wuj Xiang Liang. Xiang Yu słynął z wielkiej siły fizycznej oraz z charakterystycznej cechy wyglądu, lecz nie interesowała go nauka. Pragnął natomiast nauczyć się, jak pokonywać liczne wojska wroga.
Wzrost znaczenia podczas powstań


W 209 p.n.e. powstania przeciwko dynastii Qin ogarnęły całe Chiny. Xiang Yu wraz z wujem przyłączył się do nich po zabiciu wyznaczonego przez Qin administratora Kuaiji. Po śmierci Xiang Lianga w 208 p.n.e. dowództwo nad wojskami Chu przejął król Huai II, marionetkowy władca ustanowiony przez rodzinę Xiangów. Xiang Yu zyskał opinię zdolnego dowódcy dzięki walkom z siłami Qin, a w bitwie pod Julu poprowadził mniej liczną armię Chu do zwycięstwa nad wojskami Qin dowodzonymi przez Zhang Hana.
