Wolfhelm z Brauweiler był benedyktyńskim opatem i teologiem żyjącym w XI wieku, urodzonym w Kolonii. Po nauczaniu w szkole katedralnej w swoim rodzinnym mieście, w 1065 roku wstąpił do opactwa Brauweiler. Był znaczącą postacią w okresie konfliktu inwestytury ze względu na swoje polityczne powiązania z cesarzem Henrykiem IV. Jego praca intelektualna polegała na badaniu relacji między klasyczną myślą platonistyczną a doktryną chrześcijańską, co prowadziło do sporów teologicznych z współczesnymi mu postaciami, takimi jak Manegold z Lautenbach.
Życie i działalność
Wolfhelm sprawował funkcję opata opactwa Brauweiler niedaleko Kolonii aż do swojej śmierci w 1091 roku. Był aktywnym intelektualistą, który pisał listy dotyczące teologii Berengara z Tours. Jego skłonności filozoficzne budziły kontrowersje, gdyż próbował on łączyć klasyczne idee z nauką chrześcijańską. To stanowisko skłoniło Manegolda z Lautenbach do napisania krytyki skierowanej przeciwko niemu, która obejmowała również debaty dotyczące natury Ziemi.
Kult
Kościół katolicki uznaje go za postać błogosławioną. Jego życie zostało udokumentowane w hagiografii napisanej przez Konrada, mnicha z jego opactwa, jedno pokolenie po jego śmierci. Jest on co roku wspominany 22 kwietnia. Jego siostra, Bertha, była zakonnicą, która napisała biografię opatki Adelheid.