Witale był łacińskim kapłanem katolickim, który sprawował urząd arcybiskupa Mediolanu od 552 roku do śmierci w 555 roku. Żyjąc w erze Cesarstwa Bizantyjskiego, sprawował przywództwo w okresie znaczących przemian politycznych we Włoszech. Dokumenty historyczne, takie jak starożytny Catalogus archiepiscoporum Mediolanensium, wskazują, że zastąpił on biskupa Dazio. Jest uznawany za świętego w tradycji katolickiej i wspominany jako wysoki rangą prelat w kościele mediolańskim.
Życie i episkopat
Nominacja Witale'ego nastąpiła po śmierci biskupa Dazio na początku 552 roku. Według korespondencji papieża Pelagiusza I, wybór nowego arcybiskupa wymagał zgody cesarskiej, co ułatwił patrycjusz Walerian. Proces ten obejmował podróż do Rawenny w celu święcenia przez Macedonia, biskupa Aquilei. Choć niektórzy uczeni sugerują, że mógł to być ten sam człowiek, którego chwalił Wenancjusz Fortunat za budowę bazyliki, dowody historyczne pozostają niejednoznaczne.
Kult
Arcybiskup jest czczony jako święty w Kościele katolickim. Dokumenty historyczne sugerują, że został pochowany w bazylice San Vitale. Choć niektóre tradycje próbują powiązać go z arystokratycznym rodem Cittadini, takie powiązania nie mają historycznego potwierdzenia.