Winthir był błogosławionym pustelnikiem i wędrownym kaznodzieją, któremu przypisuje się przyniesienie chrześcijaństwa do regionu Górnej Bawarii położonego między rzekami Würm i Isar. Podczas gdy niektóre tradycje sugerują, że żył w XII wieku, inne podania umiejscawiają go na początku VIII wieku. Według lokalnego folkloru przybył do Neuhausen, dzielnicy Monachium, pracując jako przewoźnik soli, zanim osiadł jako pustelnik. Jest wspominany ze względu na swoje nauki religijne oraz wpływ na rozwój duchowy lokalnej ludności.
Życie i legenda

Brak jest zapisów pisemnych dokumentujących jego życie, co pozostawia jego historię tradycji ustnej. Jedno z podawanych przekazów twierdzi, że był synem irlandzkiego pogańskiego hrabiego, który osiedlił się w Neuhausen podczas pielgrzymki do Jerozolimy. Według folkloru, pracując jako mułkarz, dzielił się naukami religijnymi z rolnikami. W późniejszych latach żył skromnie w małym domku, żywiąc się własnymi uprawami warzyw. Lokalne legendy głoszą, że jego obecność chroniła okolicę przed burzami i chorobami inwentarza.
Kult i dziedzictwo

Jest czczony jako regionalny błogosławiony w Archidiecezji Monachium i Freisingu. Jego grób, znajdujący się pod lipą, stał się miejscem, gdzie wzniesiono kościół św. Winthira. W 1932 roku, podczas wykopalisk przeprowadzonych po zniszczeniach spowodowanych burzą, odkryto duży szkielet, który uważano za jego. Jego imię pozostaje obecne w Monachium, pojawiając się w nazwach lokalnej szkoły, cmentarza, placu oraz ulicy. W XV wieku wzniesiono również kolumnę ku jego czci.
