Windemialis był biskupem Kapsy (dzisiejsza Tunezja) żyjącym w V wieku. Działając w okresie wandalizmu w Afryce Północnej, był znaczącym obrońcą katolickiej ortodoksji przeciwko arianizmowi. Po udziale w soborze w Kartaginie w 484 roku, doświadczył surowych prześladowań ze strony wandalizmu króla Huneryka. Jego życie naznaczone było zarówno wygnaniem, jak i niestrudzoną pracą misyjną, co ostatecznie doprowadziło do jego śmierci w okresie intensywnych konfliktów religijnych w tym regionie.
Życie i posługa

Po święceniu kapłańskim, Windemialis został szybko wyniesiony do godności biskupa. Był zagorzałym przeciwnikiem arianizmu i wraz z setkami innych duchownych wziął udział w soborze w Kartaginie w 484 roku. Z powodu swojego stanowiska został aresztowany wraz z czterdziestoma sześcioma innymi prelatami i wygnany na Korsykę. Tam został zmuszony do ciężkich prac, takich jak wyrąbywanie drewna na flotę Wandalów, lecz mimo to kontynuował nawracanie innych na swoją wiarę.
Śmierć i kult
Po powrocie do Afryki głosił kazania wraz z biskupem Kartaginy, Eugeniuszem. Podczas gdy niektóre przekazy sugerują, że zmarł po powrocie do miejsca wygnania, Martyrologium Rzymskie podaje, że został zamordowany przez ścięcie. Egzekucja ta miała nastąpić po tym, jak on i biskup Pomarii dokonali cudu przywracając wzrok niewidomemu. Jest wspominany jako święty dnia 2 maja.
