Wincenty z Lerynu był galijskim mnichem i prezbiterem żyjącym w V wieku, urodzonym w Tuluzie. Po wczesnym okresie życia poświęconym sprawom świeckim, wstąpił do klasztoru na wyspach Leryńskich. Jest najbardziej znany z napisania około 434 roku Commonitorium – tekstu mającego pomóc w odróżnieniu ortodoksyjnej wiary chrześcijańskiej od herezji. Przez całe życie bronił tradycyjnych doktryn, takich jak tytuł Maryi jako Theotokos (Bożej Rodzicielki), a jego pisma nadal wpływają na dyskusje dotyczące rozwoju dogmatu chrześcijańskiego.
Życie i dzieła

Jako członek szlacheckiej rodziny, Wincenty mieszkał na wyspie Saint-Honorat, gdzie pisał pod pseudonimem Peregrinus. Jego Commonitorium zawiera słynną maksymę dotyczącą konieczności utrzymywania wiary, w którą wierzy się wszędzie, zawsze i wszyscy. Choć podejrzewano go o semipelagianizm ze względu na sprzeciw wobec niektórych augustiańskich poglądów na temat łaski, jego dokładne stanowisko teologiczne pozostaje przedmiotem debat akademickich.
Kult

Wincenty jest uznawany za świętego w tradycjach anglikańskiej, katolickiej i prawosławnej. Jego wspomnienie obchodzi się corocznie 24 maja. Jego dziedzictwo trwa dzięki wpływowym pismom, które były cytowane przez współczesnych przywódców, w tym papieża Franciszka, aby zilustrować, jak dogmat religijny ewoluuje i pogłębia się w czasie.
