Wincenty Matuszewski był polskim księdzem katolickim urodzonym w Woli Chruścińskiej w 1869 roku. Po święceniach kapłańskich w 1895 roku pełnił posługę w różnych parafiach, w tym w Nieszawie i Częstochowie, zanim w 1918 roku został proboszczem w Osenczynach. Podczas II wojny światowej został zamordowany przez lokalnego funkcjonariusza niemieckiej policji w maju 1940 roku. Jest uznawany za męczennika i został beatyfikowany przez papieża Jana Pawła II w 1999 roku.
Życie i śmierć
Po święceniach kapłańskich Matuszewski pracował w kilku różnych miejscach, takich jak Widawa i Włocławek. Większość swojej późniejszej posługi spędził jako proboszcz w Osenczynach. Jego życie zakończyło się w maju 1940 roku, kiedy on oraz ks. Józef Kużawa zostali zamordowani przez lokalnego szefa niemieckiej policji, Johanna Pichlera, w Witowie-Kolonii.
Kult
Kościół katolicki czci go jako jednego z 108 polskich męczenników beatyfikowanych w Warszawie w 1999 roku. Jest szczególnie upamiętniany jako męczennik Eucharystii i jedności kapłańskiej. Jego wspomnienie obchodzone jest 12 czerwca, a jego miejsce spoczynku stało się celem pielgrzymek wielu wiernych.