Wincencja Maria Poloni była włoską zakonnicą urodzoną w Weronie w 1802 roku. Wspólnie z Charlesem Steebem założyła zgromadzenie Sióstr Miłosierdzia z Werony, które poświęciło się szerzeniu chrześcijańskiego miłosierdzia poprzez dzieła miłosierdzia. Skupiała swoją posługę na wspieraniu ubogich, chorych i sierot, postrzegając służbę biednym jako swój główny obowiązek duchowy. Po okresie choroby spowodowanej przez guz, zmarła w swoim rodzinnym mieście w 1855 roku.
Życie i posługa
Urodzona jako Luigia Poloni, była najmłodszym z dwunauciesga dzieci. Jej powołanie rozwijało się poprzez bliską przyjaźń z księdzem Charlesem Steebem, z którym założyła swój zakon. Po złożeniu ślubów zakonnych w 1848 roku przyjęła imię Maria Wincencja. Całe życie poświęciła niesieniu pocieszenia i praktycznej pomocy potrzebującym, traktując ubogich z głębokim szacunkiem i oddaniem.
Kult i dziedzictwo
Zgromadzenie, którego współzałożycielką była, rozprzestrzeniło się na cały świat, docierając do takich krajów jak Tanzania i Portugalia. Po uznaniu cudów przypisywanych jej wstawiennictwu, została beatyfikowana w 2008 roku. Po zatwierdzeniu drugiego cudu związanego z uzdrowieniem innej siostry, została kanonizowana w październiku 2025 roku. Jej wspomnienie obchodzi się 11 listopada.