Wincencja Gerosa była włoską siostrą zakonną urodzoną w Lovere w 1784 roku. Po stracie rodziny przeznaczyła swój spadek na wsparcie lokalnych działań charytatywnych i założyła szkołę, aby zapewnić szkolenie domowe ubogim dziewczętom. W 1824 roku nawiązała współpracę z Bartolomeą Capitanio, aby służyć potrzebującym w regionie Bergamo. Wspólnie założyły szpital, a później w 1832 roku założyły zgromadzenie Sióstr Miłosierdzia z Lovere. Do śmierci w 1847 roku poświęcała swoje życie edukacji dzieci i opiece nad ubogimi.
Życie i działalność
Po śmierci rodziców Gerosa zarządzała rodzinnym interesem skórzanym, koncentrując się jednocześnie na służbie duchowej i społecznej. Organizowała grupy kobiece i rekolekcje, co ostatecznie doprowadziło do współzałożenia instytutu zakonnego wraz z Capitanio. Mimo śmierci współpracowniczki w 1833 roku, Gerosa kontynuowała ich misję służby. W 1832 roku złożyła śluby zakonne pod imieniem Wincencja, oddając się wspólnocie, którą pomogła stworzyć.
Kult
Proces jej kanonizacji rozpoczął się w 1906 roku. W 1927 roku została ogłoszona Venerabilis, a zarówno ona, jak i Capitanio zostali beatyfikowani przez papieża Piusa XI w 1926 roku. Ostatecznie papież Pius XII kanonizował obie kobiety w 1950 roku. Jej wspomnienie obchodzi się 28 czerwca.