William Temple był wpływowym angielskim kapłanem anglikańskim, który sprawował urząd arcybiskupa Canterbury od 1942 roku do śmierci w 1944 roku. Urodzony w Exeter w 1881 roku, piastował kilka znaczących stanowisk kościelnych, w tym biskupstwo Manchesteru oraz arcybiskupstwo Yorku. Jako uczony i teolog, Temple był głęboko oddany sprawiedliwości społecznej, opowiadając się za poprawą warunków pracy i zwiększeniem dostępu do edukacji. Jego przywództwo rozciągało się na ruch ekumeniczny, w którym dążył do wzmocnienia więzi między różnymi wyznaniami chrześcijańskimi, jednocześnie zajmując się stykiem wiary, filozofii i współczesnego społeczeństwa.
Kariera kościelna
Po pracy jako wykładowca w Oksfordzie i dyrektor szkoły Repton School, Temple przyjął święcenia w 1908 roku. Od 1921 roku piastował urząd biskupa Manchesteru, zanim w 1929 roku został podniesiony do godności arcybiskupa Yorku. Jego kariera osiągnęła punkt kulminacyjny wraz z mianowaniem go arcybiskupem Canterbury w 1942 roku. W trakcie swojej służby był ceniony za pisma naukowe oraz umiejętność budowania mostów między doktryną religijną a współczesną myślą społeczną.
Aktywizm społeczny
Temple był oddanym orędownikiem reform społecznych i klasy robotniczej. Pracował na rzecz poprawy stosunków pracy i wspierał tych, którzy mierzyli się z prześladowaniami lub trudnościami. Jego zaangażowanie w edukację skłoniło go do pełnienia funkcji pierwszego prezesa Workers' Educational Association. Dążył do integracji zasad chrześcijańskich z odpowiedzialnością społeczną, często wzywając rządy do działania w imieniu osób potrzebujących.
Kult
W tradycji anglikańskiej Temple jest wspominany ze względu na swoje inspirujące kazania i wkład intelektualny w teologię. Jego wspomnienie obchodzone jest 6 listopada. Po śmierci w Kent w 1944 roku został pochowany w katedrze w Canterbury.