William Finnemann był urodzony w Niemczech rzymskokatolicki biskup oraz członek Zgromadzenia Słowa Bożego, który służył na Filipinach. Urodzony w 1882 roku w Soest, w 1912 roku wyjechał na Filipiny, aby prowadzić działalność misyjną, stając się ostatecznie biskupem pomocniczym Manili oraz wikariuszem apostolskim Calapan. Podczas okupacji japońskiej w czasie II wojny światowej zasłynął odważną obroną cywilów i mienia kościelnego. Zginął w 1942 roku po tym, jak odmówił wydania klasztoru sióstr siłom okupacyjnym.
Życie i posługa
Po ukończeniu szkoły łacińskiej, Finnemann wstąpił do Misjonarzy Słowa Bożego i został święconym kapłanem w 1911 roku. Jego wczesna praca misyjna koncentrowała się na zakładaniu parafii i szkół w Abra. Po pobycie w Stanach Zjednoczonych podczas I wojny światowej, powrócił na Filipiny, aby służyć jako profesor i prokura. Później został wyniesiony do godności biskupiej, służąc jako biskup pomocniczy w Manili, zanim został mianowany na przewodnika wikariatu Mindoro.
Męczeństwo
Podczas okupacji japońskiej Finnemann stawiał opór złemu traktowaniu lokalnych obywateli przez wojsko i chronił miejsca kultu religijnego. W szczególności odmówił zezwolenia na wykorzystanie klasztoru jako domku publicznego przez żołnierzy. Z powodu tego oporu był wielokrotnie aresztowany i poddawany przemocy fizycznej. W październiku 1942 roku został zabrany łodzią pod pozorem legalnej relokacji, a następnie wrzucony do morza w pobliżu miasta Batangas.
Kult
Kościół katolicki uznaje Finnemanna za sługę Bożego, co oznacza, że jest on brany pod uwagę w procesie beatyfikacji. Jego dziedzictwo jest czczone na Filipinach, gdzie w Calapan powstał plac pamięci poświęcony mu przez Rycerzy Kolumba.