William Carey był angielskim pastorem baptystycznym i misjonarzem, który żył w latach 1761–1834. Urodzony w Northamptonshire, początkowo pracował jako szewc, jednocześnie samodzielnie ucząc się licznych języków. Jest powszechnie uznawany za ojca nowoczesnych misji dzięki swoim wpływowym pismom oraz założeniu Towarzystwa Misyjnego Baptystów. Po przeprowadzce do Indii w 1793 roku osiadł w Serampore, gdzie poświęcił życie tłumaczeniom językowym, edukacji i reformom społecznym, wywierając głęboki wpływ na kulturowy i religijny krajobraz regionu.
Praca misyjna
Po przeprowadzce do Indii Carey założył szkoły dla ubogich dzieci i ufundował College w Serampore. Był płodnym tłumaczem, przekładającym Biblię na kilka języków, w tym bengalski, sanskryt i hindi, a także tłumaczącym Ramajanę na język angielski. Jego wysiłki na polu edukacji oraz opowiedzenie się przeciwko praktyce sati uczyniły go znaczącym reformatorem społecznym podczas jego pobytu w duńskiej kolonii Serampore.
Wczesne życie
Wychowany w rodzinie tkaczy, Carey od wczesnych lat wykazywał pasję do botaniki i nauk przyrodniczych. Przeszedł naukę zawodu szewca, który praktykował, prowadząc intensywną samodzielną naukę greki, łaciny i innych języków. Jego zmiana wyznania z Kościoła Anglii na denominację baptystów ostatecznie doprowadziła go do opowiedzenia się za globalną pracą misyjną poprzez jego przełomowe opublikowane zapytanie (enquiry).