William Andleby był angielskim kapłanem katolickim z XVI wieku, urodzonym w szlacheckiej rodzinie z hrabstwa Yorkshire. Po służbie w wojnie holenderskiej w wieku 25 lat odwiedził college w Douai, gdzie rozmowa z Williamem Allenem skłoniła go do konwersji. Został święcony w 1577 roku, a rok później powrócił do Anglii, aby rozpocząć swoją posługę. Podróżował na szeroką skalę, często pieszo i w skromnym ubraniu, aby służyć ubogim oraz różnym wspólnotom katolickim w północnej Anglii.
Życie i posługa
Po święceniach Andleby spędził pierwsze lata na samotnych podróżach, aby służyć potrzebującym. Później pracował u boku Williama Atkinsona, przemieszczając się między takimi miejscami jak Richmond, York i Hull. Jego praca duszpasterska obejmowała zapewnianie opieki duchowej więźniom w Kingston upon Hull oraz osobom w Lincolnshire. W 1597 roku został schwytany i skazany na śmierć za swoją rolę religijną.
Śmierć i kult
Andleby został stracony w Yorku 4 lipca 1597 roku wraz z trzema świeckimi. Jest uznawany za męczennika w Kościele katolickim. Został beatyfikowany w 1929 roku i jest czczony jako błogosławiona postać za swoją niezłomność religijną w epoce elżbietańskiej.