Willad z Danii był duńskim księdzem katolickim i członkiem zakonu franciszkanów, który żył w latach 1482–1572. Jest uznawany za jednego z męczenników z Gorkum, grupy dziewiętnastu duchownych straconych podczas powstania holenderskiego. Po ucieczce z ojczyzny, aby uniknąć prześladowań religijnych, został schwytany przez Watergeuzen (Biesy Wodne) w Niderlandach. Wybrał śmierć zamiast wyrzeczenia się katolickiej wiary, stając się znaczącą postacią męczeństwa w dobie konfliktów religijnych XVI wieku.
Życie i śmierć
Urodzony w Danii, Willad wstąpił do franciszkanów, a później mieszkał w Niderlandach. W 1572 roku, podczas powstania holenderskiego, znalazł się wśród postaci religijnych schwytanych przez Watergeuzen w Gorkum. Po uwięzieniu i torturach w Brielle, zaproponowano mu ocalenie życia w zamian za wyrzeczenie się określonych doktryn katolickich. Odmówił przyjęcia tych warunków, co doprowadziło do jego egzekucji przez powieszenie 9 lipca 1572 roku.
Kult
Willad jest czczony jako święty w Kościele katolickim. Jest honorowany wraz z pozostałą osiemnastką męczenników z Gorkum. Grupa ta została beatyfikowana w 1675 roku, a następnie kanonizowana w 1867 roku. Jego wspomnienie obchodzi się corocznie 9 lipca, w rocznicę jego śmierci.