Wilhelm z Volpiano był benedyktyńskim opatem i architektem, który żył w przybliżeniu od 962 do 1031 roku. Urodzony w Isola San Giulio we Włoszech, stał się wybitną postacią ruchu reformy kluniackiej. Jako przywódca monastyczny założył wiele opactw w Normandii, Burgundii i we Włoszech. Jest również uznawany za istotnego twórcę w dziedzinie architektury, w tym za projektanta romańskiego kościoła na Mont Saint-Michel oraz nadzorcę odbudowy kilku innych ważnych miejsc kultu w całej Europie.
Życie monastyczne


Po rozpoczęciu edukacji w Locadio, Wilhelm wstąpił do opactwa w Cluny. Później sprawował urząd opata Saint-Benignus w Dijon, gdzie przekształcił klasztor w ważne centrum duchowe i kulturalne. Instytucja ta służyła jako dom macierzysty dla czterdziestu innych klasztorów. W późniejszym okresie swojej działalności został mianowany opatem Fécamp w Normandii, gdzie kontynuował prace reformatorskie i nadzorował zakładanie kilku klasztorów podległych.
Działalność architektoniczna

Poza swoim przywództwem w zakonie benedyktyńskim, Wilhelm był zdolnym budowniczym. Ściśle współpracował z mistrzami murarskimi, aby udoskonalać projekty opactw w Burgundii i Normandii. Jego najbardziej znaczącym osiągnięciem było pełnienie funkcji wykonawcy budowlanego dla Mont Saint-Michel, gdzie zaprojektował romański kościół wykorzystujący złożone podziemne krypty do podtrzymania ciężaru konstrukcji. Przyczynił się również do odbudowy Saint-Germain-des-Prés oraz Troarn.
Kult

Uznany za świętego, jest upamiętniany w tradycji katolickiej i anglikańskiej. Jego wspomnienie obchodzone jest 1 stycznia. Jest pamiętany za swoją rolę w szerzeniu reform monastycznych oraz trwały wpływ na średniowieczną architekturę europejską poprzez budowle, które zaprojektował i odbudował.
