Wilhelm Tirry był augustianinem urodzonym w Cork w 1609 roku. Po studiach w Europie powrócił do Irlandii, aby służyć swojej wspólnocie, stając się ostatecznie sekretarzem prowincjalnym swojego zakonu. Podczas podboju Cromwella został zmuszony do ukrywania się z powodu praw klasyfikujących księży katolickich jako zdrajców. Podczas udzielania tajnych sakramentów i opieki duszpasterskiej potrzebującym, został w końcu schwytany przez łowców księży w hrabstwie Tipperary. Został stracony w 1654 roku za odmowę wyrzeczenia się swoich obowiązków religijnych i lojalność wobec Kościoła katolickiego.
Życie i posługa

Wykształcony w łacinie, grece i języku gaelickim, Tirry studiował w Valladolid i Paryżu przed święceniami około 1634 roku. Służył jako sekretarz swojego wuja, biskupa Cork, a później pełnił funkcję nauczyciela i kapelana lokalnej szlachty. Po wejściu w życie ustaw wymierzonych w duchowieństwo, spędził trzy lata w ukryciu w Fethard, gdzie potajemnie sprawował posługę dla wiernych.
Śmierć i kult
Tirry został aresztowany w marcu 1654 roku podczas przygotowań do Mszy świętej. Podczas procesu argumentował, że jego posłuszeństwo papieżowi i przełożonym zakonnym stoi ponad prawami Commonwealthu. Został skazany na śmierć i powieszony w Clonmel. Jest uznawany za błogosławionego męczennika; został beatyfikowany przez Jana Pawła II w 1992 roku wraz z grupą irlandzkich męczenników katolickich.
