Wilhelm Józef Chaminade był francuskim księdzem katolickim urodzonym w 1761 roku, który odegrał istotną rolę w przywracaniu wiary we Francji po Rewolucji Francuskiej. Po odmowie złożenia przysięgi wymaganej przez nowy świecki rząd, pracował potajemnie jako kapłan, a później szukał schronienia w Hiszpanii. Po powrocie do Bordeaux założył kilka grup religijnych, w tym Towarzystwo Maryi, znane jako marianici, oraz Córki Maryi Niepokalanej. Jego misja koncentrowała się na edukacji i duchowym odnowieniu świeckich poprzez oddanie Najświętszej Maryi Panny.
Życie i działalność
Święcono go w 1785 roku; Chaminade doświadczył prześladowań podczas Rewolucji, co zmusiło go do wygnania w Saragossie. W tym czasie jego oddanie Najświętszej Maryi Pannie zainspirowało wizję odbudowy wpływów Kościoła. Założył gałęzie marianickie, aby promować świętość zarówno wśród zakonników, jak i świeckich. Mimo wewnętrznych trudności administracyjnych i problemów zdrowotnych w późniejszych latach życia, jego sieci edukacyjne rozszerzyły się na Francję, Szwajcarię i Stany Zjednoczone.
Kult
Chaminade został beatyfikowany przez papieża Jana Pawła II w 2000 roku po uznaniu cudu związanego z uzdrowieniem z raka płuc. Jest wspominany jako założyciel i inspiracja dla kilku gałęzi rodziny marianickiej, w tym sióstr zakonnych i wspólnot świeckich. Jego wspomnienie obchodzi się 22 stycznia, a jest on czczony przez różne instytuty religijne, które założył, aby służyć poprzez nauczanie i formację duchową.