William Ireland był angielskim jezuitą w XVII wieku, który został niesłusznie oskarżony o udział w spisku mającym na celu zamach na króla Karola II. Urodzony w Lincolnshire w 1636 roku, wstąpił do Towarzystwa Jezusowego w wieku 19 lat, a później został święconym kapłanem w 1667 roku. Podczas okresu histerii znanej jako spisek papieski (Popish Plot) został aresztowany w następstwie oskarżeń postawionych przez Titusa Oatesa. Mimo przedstawienia silnego alibi popartego zeznaniami świadków oraz wątpliwości samego króla co do dowodów, został uznany za winnego i stracony w Tyburn w 1679 roku.
Życie i śmierć

Po studiach teologicznych w Liège, Ireland służył jako spowiednik klarysek w Gravelines. W 1677 roku rozpoczął pracę na misji angielskiej. Został aresztowany pod koniec 1678 roku i osadzony w więzieniu Newgate. Choć jego siostry dostarczyły dowodów potwierdzających jego niewinność, zeznania oskarżycieli doprowadziły do wyroku skazującego. Został stracony wraz z Johnem Grove, choć król udzielił specjalnej łaski, która pozwoliła im zostać powieszonymi aż do śmierci, zamiast zostać poćwiartowanym.
Kult

Kościół katolicki uznaje Irelanda za błogosławionego męczennika. Został beatyfikowany przez papieża Piusa XI w 1929 roku. Jego wspomnienie obchodzone jest corocznie 24 stycznia, w rocznicę jego śmierci.
