Wilhelm Horne był angielskim kartuzjaninem żyjącym na początku XVI wieku. Jest uznawany za świętego za odmowę uznania króla Henryka VIII za najwyższą głowę Kościoła w Anglii. Jako członek kartuzjańskiego klasztoru w Londynie, opowiedział się wraz ze swoimi współbraćmi przeciwko ustawie o supremacji, wybierając przekonania religijne ponad polityczną uległość. Jego opór doprowadził do uwięzienia i ostatecznej śmierci w niewoli.
Życie i śmierć
Podczas niepokojów religijnych w Anglii, Horne należał do grupy mnichów z londyńskiego klasztoru kartuzjanów, którzy sprzeciwiali się władzy monarchy. Po odmowie złożenia wymaganej przysięgi został osadzony w więzieniu. W przeciwieństwie do niektórych jego towarzyszy, którzy zostali straceni przez powieszenie i wypatroszenie, Horne zmarł w więzieniu Newgate, gdzie uległ tyfusowi i głodowi podczas przebywania w areszcie.
Kult
Horne jest czczony jako męczennik w tradycji katolickiej. Jest upamiętniany wraz z innymi męczennikami kartuzjańskimi, którzy zginęli między 1535 a 1537 rokiem. Jego dziedzictwo jest zachowane dzięki pobożności religijnej oraz uroczystościom historycznym odbywającym się w Londynie, gdzie coroczne ceremonie honorują grupę mnichów, którzy zginęli za wiarę.