Wiktorin z Camerino był VI-wiecznym biskupem i pustelnikiem, który żył w prowincji Macerata. Urodzony około 470 roku, był szlachcicem, który rozdał swój majątek ubogim, zanim wybrał życie w odosobnieniu. Wraz ze swoim bratem, Sewerynem, początkowo żył jako pustelnik na Monte Nero. Później, po mianowaniu przez papieża Wigiliusza w 540 roku, sprawował urząd biskupa Camerino. Zmarł w Pioraco w 538 roku.
Życie i pokuta
Po wyrzeczeniu się szlacheckiego stanu, Wiktorin szukał samotności w jaskini położonej w pobliżu Pioraco. Aby stawić czoła silnym pokusom, praktykował surową ascezę, która obejmowała przywiązywanie się do drzewa tak, aby dłonie znajdowały się między dwiema gałęziami. Ten konkretny akt pokuty został później uwieczniony na małym panelu przez artystę Niccolò da Foligno w kościele San Venanzio.
Kult
Jest czczony jako święty w tradycji katolckiej, anglikańskiej i prawosławnej. Wspólnie ze swoim bratem, Sewerynem, obchodzi wspomnienie 8 czerwca. W Pioraco w jego honorze stoi kościół poświęcony San Vittorino.