Wiktorin Dobronrawow był prawosławnym kapłanem urodzonym w Kiszyni w 1889 roku. Po ukończeniu studiów seminaryjnych w Sankt Petersburgu pełnił różne posługi, w tym służył jako diakon i kapłan w Piotrogrodzie. Stał się znaczącą postacią w ruchu józefitów, który sprzeciwiał się pewnym ustępstwom kościelnym wobec rządu radzieckiego. Po serii aresztowań i okresie uwięzienia w obozach pracy, został ostatecznie rozstrzelany w 1937 roku. Jest uznawany za świętego w Kościele Prawosławnym.
Posługa kościelna
Służąc w Piotrogrodzie, sprawował posługę w cerkwi św. Mikołaja przy schronisku dla starszych artystów. Był wysoko ceniony przez swoich parafian za duchowe przewodnictwo oraz starania w organizowaniu pielgrzymek i wykładów edukacyjnych. Nawet gdy wiele lokalnych parafii zmieniało przynależność, jego wspólnota pozostała wierna Kościołowi Patriarchalnemu. Po zamknięciu jego parafii kontynuował posługę w innych miejscach, w tym sprawując posługę w prywatnych domach swoich duchowych dzieci.
Prześladowania i śmierć
Jego zaangażowanie w ruch józefitów doprowadziło do pierwszego aresztowania w 1930 roku. Spędził ponad sześć lat w różnych obozach pracy, w tym przy projekcie Kanału Białomorsko-Bałtyckiego, gdzie pracował jako ratownik medyczny. Po przedwczesnym zwolnieniu w 1936 roku pracował w lokalnej szkole z internatem. Jednak w 1937 roku został ponownie aresztowany podczas uderzenia w rzekome organizacje kontrrewolucyjne i został rozstrzelany w Borowiczach w grudniu.
Kult
Jest czczony jako męczennik (hieromartyr) w tradycji wschodnioortodoksyjnej. W 2004 roku Kościół Prawosławny uwzględnił go w Zgromadzeniu Nowych Męczenników i Spowiedników Rosji, uznając jego niezłomną wiarę podczas prześladowań religijnych.