Wiktoria z Albitiny była szlachcianką z Afryki Północnej, żyjącą na początku IV wieku. Według tradycji odrzuciła małżeństwo aranżowane przez jej rodzinę, co doprowadziło do tego, że skoczyła przez okno z domu rodziców. W następstwie jej odmowy została aresztowana z powodu swojej wiary chrześcijańskiej. Podczas procesu prowadziła debatę z przewodniczącym sędzią, który początkowo zamierzał ją uwolnić. Ostatecznie została stracona wraz z czterdziestoma pięcioma innymi członkami swojej wspólnoty.
Śmierć i męczeństwo
Wiktoria została zabita w 304 roku. Została stracona wraz z kilkoma innymi osobami, w tym parafianami takimi jak Thelica, Ampelius, Emeritus i Rogatian. W grupie zabitych znaleźli się również kapłan Saturninus, jego dzieci oraz dwaj senatorowie o imionach Dativus i Felix. Wśród męczenników była także dziewica Maria oraz małe dziecko imieniem Hilarion.
Kult
Kościół katolicki uznaje ją za świętą i czci jej pamięć jako męczennicy. Jej wspomnienie obchodzone jest corocznie 12 lutego. Jej dziedzictwo jest zachowane w tradycjach liturgicznych Kościoła, które upamiętniają jej ofiarę wraz z wieloma innymi osobami, które zginęły wraz z nią.