Wiktoria Eugenia Battenberg, powszechnie znana jako Ena, była królową Hiszpanii jako żona króla Alfonsa XIII od ich ślubu w 1906 roku aż do proklamowania Drugiej Republiki Hiszpańskiej w 1931 roku. Urodzona jako księżniczka Wielkiego Księstwa Hesji, należała do rodu Battenbergów, morganatycznej linii Domu Hesji-Darmstadt. Była najmłodszą wnuczką królowej Wiktorii i księcia Alberta Saksonii-Coburga i Gothy, wychowywała się zaś w dużej mierze w brytyjskim dworze królewskim.
Młodość





Urodzona w 1887 roku na zamku Balmoral w Szkocji, Ena była córką księcia Henryka Battenberga i księżniczki Beatrycze, najmłodszego dziecka królowej Wiktorii. Królowa Wiktoria nadała jej tytuł Wysokości, a nie niższy tytuł Najjaśniejszej Wysokości, który nosiła większość dzieci Battenbergów. Wychowywała się w Windsorze, Balmoral i Osborne House, a bliskość z babką w dużym stopniu ukształtowała jej wychowanie. Jej ojciec zmarł w 1896 roku na gorączkę, której nabawił się w Afryce.
Zaręczyny i małżeństwo





Po tym, jak król Hiszpanii Alfons XIII poznał Enę podczas wizyty państwowej w Wielkiej Brytanii w 1905 roku, zabiegał o jej rękę. Jego matka początkowo sprzeciwiała się temu małżeństwu, po części dlatego, że uważała Battenbergów za niekrólewskich, a po części dlatego, że wolała sojusz rodowy z innym domem. Różnice wyznaniowe oraz obawy związane z hemofilią, chorobą obecną w rodzinie Keny, również komplikowały zaręczyny. Mimo to para wzięła ślub w 1906 roku, po tym jak Ena zgodziła się przyjąć wiarę katolicką.
