Wiktor Maurus był chrześcijańskim żołnierzem z Mauretanii, który służył w rzymskiej gwardii pretoriańskiej. Za panowania Maksymiana odmówił on wypełniania obowiązków wojskowych ze względu na swoją wiarę. Według tradycji historycznych poddawano go różnym torturom w cyrku, lecz pozostał niezłomny w swoich przekonaniach. Ostatecznie został ścięty w Mediolanie lub w jego pobliżu około roku 303.
Życie i śmierć
Urodzony w chrześcijańskiej rodzinie, Wiktor służył pod panowaniem cesarza Maksymiana. Działania świętych z VIII wieku opisują, jak został postawiony przed cesarzem i jego doradcą, aby ponieść karę za odmowę wyrzeczenia się wiary. Po okresie uwięzienia i fizycznych tortur został zabity w lesie wiązowym. Współczesne badania sądowe jego szczątków sugerują, że był mężczyzną w wieku około dwudziestu kilku lat.
Kult i dziedzictwo
Relikwie świętego pierwotnie przechowywano w kaplicy ufundowanej przez biskupa Materna, a później stały się częścią bazyliki św. Ambrozjusza. Jest uznawany za patrona wygnańców i więźniów. Jego wspomnienie obchodzone jest 8 maja w tradycji katolckiej, prawosławnej i anglikańskiej. Wiele miejsc we Włoszech i Szwajcarii również uznaje go za swojego patrona.