Wiktor z Cezarei był rzymskim żołnierzem, który stał się chrześcijańskim męczennikiem w Cezarei w Kapadocji. Pamięta się go jako cierpiącego wraz ze swoimi towarzyszami, Polieuktem i Donatem, podczas prześladowań. Jego śmierć wiąże się z regionem Kayseri, który wówczas stanowił część Imperium Rzymskiego. Jest uznawany za świętego w tradycji katolickiej, a jego pamięć jest zachowana poprzez określone daty liturgiczne.
Życie i męczeństwo

Jako żołnierz Imperium Rzymskiego, Wiktor doświadczył prześladowań z powodu swojej wiary. Doznał wielkich cierpień w Cezarei wraz z dwiema innymi osobami, Polieuktem i Donatem. Grupa ta męczenników jest historycznie połączona wspólnym doświadczeniem próby i śmierci w regionie Kapadocji.
Kult i dziedzictwo
Święty jest wspominany 21 maja oraz 23 grudnia. Jego imię pojawia się w Martyrologium Hieronimowskim oraz w Martyrologium Rzymskim. Historycznie był czczony w różnych częściach Włoch, a kilku władców z dynastii Savoys (Savoy) nosiło imię na jego cześć. Wyznawcy czasem modlą się do niego o ochronę przed piorunami, gradem i złymi duchami.
