Wiktor Iwanowicz Usov był prawosławnym kapłanem urodzonym w 1887 roku w guberni wiaczewskiej. Po ukończeniu studiów teologicznych w seminarium wołogodzkim w 1909 roku, służył jako nauczyciel w szkole parafialnej. Został ordynowany na kapłana w 1910 roku, początkowo służąc w cerkwi Trójcy Świętej w Wochmie, a następnie przeniesiony do cerkwi Objawienia Pańskiego w Staraja Jachreńdze. Jego życie i posługa zostały przerwane w okresie rewolucyjnym w 1918 roku.
Życie i śmierć
Po święceniach kapłańskich Usov zajmował kilka stanowisk nauczycielskich, w tym role w szkołach ziemskich w Konotowie i Jachreędzy. W 1918 roku, podczas służby w cerkwi Objawienia Pańskiego, został rozstrzelany przez oddział karny. Zginął wraz z archiprezbiterem Nikołajem Poddyakowem 24 września 1918 roku w Podosinowcu. Uważa się, że został pochowany na placu w pobliżu cerkwi Matki Bożej.
Kult
Jako męczennik kapłański (hieromartyr), Usov jest upamiętniany w tradycji wschodnioortodoksyjnej. Jego pamięć jest zachowana w kilku zbiorach świętych, w tym w Katedrze Nowomęczenników i Wyznawców Rosji, a także w Katedrach Świętych Wiacewskich oraz Nowomęczenników i Wyznawców Wiacewskich.