Wiktor, biskup Neapolu był prezbiterem żyjącym w V wieku, który sprawował urząd biskupa Neapolu. Kierował diecezją neapolitańską w czasach Królestwa Ostrogotów, następując po Soterze. Jego pontyfikat, trwający niemal dwanaście lat, jest udokumentowany w relacjach historycznych, takich jak Dzieje Biskupów Neapolitańskich oraz korespondencja papieża Gelazjusza I. Jest uznawany za świętego w Kościele rzymskokatolickim i jest wspominany corocznie 8 lutego.
Życie i posługa
Podczas swojego panowania Wiktor ułatwił przeniesienie relikwii świętego Seweryna do nowej bazyliki w Pałacu Lukullusa. Przeniesienie to, na prośbę kobiety imieniem Barbara, miało być któremu towarzyszyło wiele cudów. Założył również wspólnotę monastyczną w pałacu, która z czasem stała się siedzibą znaczącej biblioteki. Poza Neapolem nadzorował budowę kościołów poświęconych świętemu Stefanowi oraz świętej Eufemii.
Kult
Po jego śmierci mieszkańcy Neapolu czcili go jako świętego. Jego imię pojawiało się we wczesnych martyrologiach, co potwierdza jego lokalny kult. W tradycji katolickiej jego wspomnienie obchodzone jest 8 lutego. Został pochowany w kościele świętej Eufemii, który założył wcześniej podczas swojego episkopatu.