Wiator z Lyonu był katolickim diakonem z Lyonu żyjącym w IV wieku, zapamiętanym z powodu oddania swojemu biskupowi. Służąc jako lektor lub katecheta w katedrze w Lyonie, cieszył się dużym szacunkiem lokalnej wspólnoty oraz biskupa Justusa. Po decyzji swojego mentora o poszukiwaniu życia monastycznego, Wiator udał się do Egiptu, aby do niego dołączyć. Obaj mężczyźni dotarli ostatecznie na pustynię Scetes, gdzie żyli jako ascetaci, zanim obaj zmarli około 389 roku.
Życie i podróże
Służąc w kościele w Galii, Wiator utrzymywał bliską relację z biskupem Justusem. Gdy biskup zdecydował się opuścić swoją siedzibę, aby żyć jako pustelnik, Wiator podążył za nim do Marsylii, aby wyruszyć w podróż morską. Osiedlili się na egipskiej pustyni, dołączając do wspólnoty monastycznej charakteryzującej się modlitwą, pracą rąk i surowym postem. Obaj mężczyźni zmarli w klasztorze w Scetes.
Kult i dziedzictwo
Relikwie Wiatora zostały ostatecznie przeniesione do Lyonu, gdzie złożono je w kościele św. Justusa. Do V wieku miasto obchodziło kilka corocznych świąt ku czci zarówno diakona, jak i jego biskupa. Jego imię jest nadal czczone przez duchowieństwo ze zgromadzenia Clerics of Saint Viator, którego tożsamość wywodzi się z jego pamięci. Jego wspomnienie obchodzi się 21 października.