Wiator z Bergamo był biskupem żyjącym w IV wieku, który sprawował funkcję drugiego następcę na stolicy biskupiej w Bergamo. Po św. Narnusie sprawował urząd biskupa od około 343 roku aż do śmierci w 370 roku. W trakcie swojej działalności uczestniczył w soborze sardyjskim, aby rozstrzygnąć spory teologiczne dotyczące arianizmu. Jego wkład był na tyle znaczący, że św. Atanazy uznał go za współautora dekretu Apologia contra Arianus.
Życie i kariera
Urodzony w Breccii około 350 roku, Wiator stał się ważną postacią wczesnego Kościoła. Był prezbiterem, który awansował na stanowisko biskupa zarówno Breccii, jak i Bergamo. Jego udział w soborze sardyjskim między 342 a 343 rokiem pozwolił mu pomóc w kształtowaniu dekretów kościelnych, których celem było rozwiązanie konfliktów doktrynalnych jego epoki.
Kult i relikwie
Pamięć o tym świętym przetrwała wiele wieków, a jego imię odnotowano w litaniach i kalendarzach od XI do XIII wieku. Pierwotnie jego szczątki spoczywały w krypcie kościoła poświęconego św. Aleksandrowi. Po zniszczeniu tego budynku w 1561 roku, jego relikwie zostały przeniesione do kościoła San Vincenzo, który służy jako katedra w Bergamo.