Weronika z Syrii, znana również jako Febronia, była dziewicą męczennicą z Lewantu żyjącą w VIII wieku. Urodzona w zamożnej rodzinie, poświęciła życie czystości i ostatecznie została przełożoną klasztoru dziewic w Akhmim. W okresie niepokojów politycznych po upadku kalifatu Umajjadów, jej klasztor stał się celem ataków Basmuryjczyków. Aby chronić pozostałe zakonnice przed przemocą i grabieżą, zdecydowała się poświęcić własne życie poprzez świadomy akt męczeństwa.
Życie i męczeństwo
Po oddaniu się życiu religijnemu, Weronika objęła przywództwo w swoim klasztorze za czasów papieża Michała I. Gdy żołnierze próbowali zaatakować konwent, ich zamiarem nie było zabicie jej, lecz pojmanie jako niewolnicy. Aby zapobiec wyrządzeniu krzywdy pozostałym mniszkom, twierdziła, że posiada ochronny magiczny olejek. Poprosiła żołnierza, aby uderzył ją, by dowieść mocy olejku, modląc się do Chrystusa w chwili, gdy została ścięta mieczem.
Kult
Kościół koptyjski uznaje ją za świętą. Tradycyjnie uważa się, że jej ofiara przepędziła napastników, ratując tym samym pozostałe zakonnice. Jest wspominana jako opiekunka swojej wspólnoty, która wykorzystała własną śmierć, aby zapewnić bezpieczeństwo klasztorowi.