Weronika z Mediolanu była włoską augustianką żyjącą w XV wieku, urodzoną w Binasco. Wychowana w ubogiej rodzinie, dążyła do życia w religijnej doskonałości i ostatecznie wstąpiła do klasztoru św. Marty w Mediolanie. Jest przede wszystkim znana ze swoich doświadczeń mistycznych, a konkretnie z częstych wizji Matki Bożej. Po przeżyciu różnych uniesień religijnych i przekazaniu przesłania papieżowi Aleksandrowi VI, zmarła w 1497 roku. W tradycji katolickiej czczona jest jako błogosławiona.
Życie i mistycyzm


W młodości Weronika skupiała się na pielęgnowaniu cnót chrześcijańskich. Podczas prób nauki czytania miała otrzymać od Matki Bożej trzy mistyczne listy, które uczyły ją czystości intencji, unikania krytykowania innych oraz medytacji nad Męką Pańską. Jako zakonniczka prowadziła życie w ubóstwie i posłuszeństwie, często żebrając o jedzenie, aby utrzymać swoją wspólnotę. Zachowywała cierpliwość nawet w obliczu znacznego cierpienia fizycznego.
Kult i dziedzictwo


Zakon augustianów upamiętnia ją za oddanie pracy i posłuszeństwo. Jej lokalny kult został formalnie uznany przez papieża Leona X w 1517 roku. Później, w 1672 roku, papież Klemens X rozszerzył jej kult na cały Kościół. Jej imię zostało wpisane do Martyrologium Romanum w 1749 roku, a jej wspomnienie obchodzi się 13 stycznia.
