Weronika Narmontowicz była polską zakonnicą rzymskokatolicką, żyjącą w latach 1916–1943. Jako członkini Sióstr Świętej Rodziny z Nazaretu, po ukończeniu nowicjatu w Grodnie, przyjęła imię zakonne Maria Boromea. Podczas okupacji niemieckiej służyła w szkole znajdującej się w budynku jej klasztoru w Nowogródku. Jest uznawana za jedną z jedenastu męczenników nowogródzkich, gdyż zginęła za wiarę podczas wojennych represji.
Życie i śmierć

Po wstąpieniu do zgromadzenia w 1936 roku, Weronika pracowała jako sprzątaczka w lokalnej szkole. W sierpniu 1943 roku, w okresie masowych represji wobec ludności cywilnej, ona i jej siostry zgłosiły gotowość do zajęcia miejsca aresztowanych mieszkańców. Ten akt poświęcenia doprowadził do jej aresztowania przez siły okupacyjne. Została rozstrzelana w lesie niedaleko Nowogródka 1 sierpnia 1943 roku.
Kult
Kościół katolicki uznaje ją za męczennicę. 5 marca 2000 roku papież Jan Paweł II ogłosił ją błogowaną. Jej wspomnienie obchodzi się 1 sierpnia, a także 4 września.
