Werner von Ellerbach był benedyktyńskim mnichem, który służył jako pierwszy opat opactwa w Wiblingen niedaleko Ulm. Urodzony około 1050 roku, w 1093 roku został wysłany z klasztoru św. Blasien w Schwarzwaldzie, aby założyć nową fundację. Wspólnota monastyczna powstała na prośbę hrabiów Hartmanna i Ottona von Kirchberg. Kierował klasztorem aż do swojej śmierci w 1126 roku, pozostawiając po sobie znaczące dziedzictwo jako przywódca tej instytucji religijnej.
Życie i przewodnictwo
W 1093 roku opat Uto von Kyburg wyznaczył Wernera na przywódcę grupy mnichów udających się do Wiblingen, aby utworzyć nową gałąź ich zakonu. Nadzorował on założenie klasztoru na ziemiach przekazanych przez lokalnych hrabiów. Werner zmarł w 1126 roku i został pochowany w pobliżu głównego ołtarza pierwotnego kościoła opactwa. Jego szczątki zostały później przeniesione w 1782 roku do filaru w obecnym barokowym budynku opactwa.
Kult i dziedzictwo
Uznany za błogosławioną postać, Werner jest czczony jako patron chorych. Jego wspomnienie obchodzi się 4 czerwca. Historycznie, tradycja polegająca na rozdawaniu błogosławionego chleba, znana jako Wernerbrote, odbywała się corocznie w dniu jego święta aż do 1629 roku. Praktyka ta trwała aż do okresu związanego z wojną trzydziestoletnią.