Wasyl Wsiewołodowicz był w XIII wieku księciem jarosławskim, który objął rządy po śmierci ojca podczas mongolskiej inwazji w 1238 roku. Przeżył bitwę nad rzeką Sit i odbył kilka podróży do Złotej Ordy, aby zabezpieczyć prawo swojej rodziny do sprawowania władzy na swoim terytorium. Zmarł w 1249 roku podczas wizyty u wielkiego księcia we Włodzimierzu. Po śmierci został pochowany w katedrze Wniebowzięcia NMP w Jarosławiu, gdzie w tradycji prawosławnej czczony jest jako święty.
Życie i rządy

Jako najstarszy syn Wsiewołodowicza Konstantynowicza, Wasyl przejął władzę po konflikcie mongolsko-tatarskim. Wielokrotnie podróżował do Ordy, m.in. w latach 1239, 1244 i 1245, aby utrzymać swoją władzę nad księstwem jarosławskim. Był żonaty z Ksenią, z którą miał syna imieniem Wasyl oraz córkę Anastazję. Małżeństwo jego córki doprowadziło ostatecznie do przekazania tronu jarosławskiego linii smoleńsko-możajskiej.
Kult

Wasyl i jego brat Konstantyn zostali kanonizowani po tym, jak ich relikwie zostały odnalezione w 1501 roku po pożarze w katedrze Wniebowzięcia NMP. Choć pierwotna relikwiarz została zniszczona przez ogień w 1744 roku, szczątki zachowano w nowym srebrnym relikwiarzu. Kościół prawosławny czci go jako świętego księcia, upamiętniając go 3 lipca (16 czerwca) oraz 23 maja (5 czerwca) wraz z innymi świętymi rostowsko-jarosławskimi.
