Wasyl Witejewski był prawosławnym kapłanem, który na początku XX wieku sprawował posługę w różnych wiejskich parafiach w diecezji samaryskiej. Urodził się w 1873 roku w Nowej Binaradce w rodzinie kapłańskiej, a studia ukończył w seminarium teologicznym w Samarze. Jego służba duchowna obejmowała stanowiska w Amanakskiej Slobodzie oraz Pokrowsku. Po serii aresztowań dokonanych przez władze radzieckie pod różnymi zarzutami, został ostatecznie stracony w 1938 roku. Jest uznawany za świętego w tradycji prawosławnej.
Życie i prześladowania

Po ukończeniu edukacji Witejewski służył w kilku miejscach, w tym w kościele Bogojawlenskim. Jego posługa została przerwana przez liczne aresztowania, które rozpoczęły się w 1928 roku. Został zesłany w rejon Saratowa, a później skazany na dziesięć lat pracy w systemie Białomorskału. Po ostatnim aresztowaniu w 1937 roku został skazany na śmierć za rzekome zaangażowanie w podziemne organizacje religijne i stracony w Samarze w 1938 roku.
Kult
Kapłan jest czczony jako nowy męczennik i wyznawca w Kościele Prawosławnym. Został kanonizowany w 2000 roku za swoją wierność i ostateczne poświęcenie. Jego pamięć jest zachowana w tradycjach liturgicznych Kościoła Prawosławnego, gdzie jest wspominany wśród tych, którzy cierpieli za wiarę.
