Wasyl Syberyjski był prawosławnym mnichem i pustelnikiem, który żył na Syberii pod koniec XVIII i na początku XIX wieku. Urodzony około 1740 roku w ubogiej chłopskiej rodzinie w guberni twerskiej, ostatecznie przyjął ascetyczny tryb życia. Po podróżach przez różne regiony, w tym przez południową Rosję, osiadł na syberyjskiej dziczy. Jest wspominany ze względu na swoje duchowe przywództwo oraz założenie wspólnoty monastycznej w Turynsku, gdzie spędził ostatnie lata życia.
Życie i ascetyzm

Po wysłuchaniu kazań biskupa Gabriela, Wasyl poszukiwał życia ascetycznego. Żył jako pustelnik w różnych lasach, w tym w lasach briańskich, gdzie został przyjęty w zakon przez starca Adriana. Postępując zgodnie z instrukcjami swojego mentora, w 1800 roku udał się na Syberię. Żył na pustkowiach okręgu kuznieckiego, mieszkając w ziemiance, aż w końcu osiadł w pobliżu rzeki Teres, aby prowadzić małą wspólnotę ascetów.
Założenie klasztoru

W 1822 roku Wasyl pomógł założyć klasztor św. Mikołaja w Turynsku. Służył tamtejszej wspólnocie aż do śmierci w grudniu 1824 roku. Został pochowany w pobliżu ołtarza katedry Wniebowstąpienia w klasztorze, który pomógł założyć. Jego duchowy wpływ rozciągał się na jego uczniów, w tym Piotra Tomska, który kontynuował jego dziedzictwo pobożności.
Kult

Wasyl został kanonizowany przez Rosyjski Kościół Prawosławny w 2004 roku. Jego relikwie zostały odnalezione w 2000 roku i obecnie znajdują się w Jekaterynburgu. Jest wspominany 29 grudnia podczas Synaksu Świętych Syberyjskich oraz w ostatnią niedzielę sierpnia podczas Synaksu Świętych Kemerowskich.
