Wasyl Pietrowicz Nikitski był prawosławnym kapłanem urodzonym w 1889 roku w guberni moskiewskiej. Po ukończeniu studiów teologicznych pracował jako nauczyciel, zanim został święconym w 1915 roku. Jego posługa obejmowała kilka wsi, w tym Poreczje, gdzie służył po pierwszym uwięzieniu za rzekomą działalność antyradziecką. Ostatecznie został stracony w 1938 roku na polanie strzeleckiej Butowo po oskarżeniu o działalność kontrrewolucyjną. W tradycji wschodnioortodoksyjnej jest uznawany za męczennika kapłańskiego.
Życie i posługa

Urodzony w licznej rodzinie, Wasyl studiował w szkole teologicznej w Wołokołamsku, a później w seminarium bifańskim. Przed święceniami rozpoczął karierę jako nauczyciel w szkole przy fabryce. Podczas całej kapłańskiej służby sprawował posługę w różnych wspólnotach w regionie moskiewskim. Jego posługa została przerwana przez władze państwowe, co doprowadziło do jego pierwszego aresztowania w 1929 roku i późniejszej pracy w przedsiębiorstwie leśnym.
Męczeństwo i kult
W 1938 roku Wasyl został aresztowany po raz drugi pod zarzutem antyradzieckiej propagandy. Mimo zaprzeczania działalności kontrrewolucyjnej, został skazany na śmierć przez specjalny trybunał. Został stracony na polanie strzeleckiej Butowo i pochowany w nieoznakowanym grobie. W 2000 roku Święty Synod Kościoła Prawosławnego został go kanonizował jako męczennika kapłańskiego.
