Wasyl Kadomski był rosyjskim szlachcicem i prawosławnym świętym głupcem z XVIII wieku, który żył w regionie rjażańskim. Urodzony w 1776 roku w rodzinie posiadaczy ziemskich, początkowo podążał ścieżką kariery wojskowej, służąc jako podoficer, a później jako junkier. Po doświadczeniu duchowego oświecenia podczas wizyty w Ławrze Kijowsko-Peczerskiej, porzucił życie wojskowe, aby przyjąć życie ascetyczne. Późniejsze lata spędził w Riazaniu, praktykując surowy post i modlitwę, a był znany ze swoich proroczych wizji i dobroczynnej natury.
Życie ascetyczne


Po decyzji o służbie Bogu, Wasyl przyjął styl życia świętego głupca. Zachowywał schludny wygląd, tłumacząc dbałość o higienę wojskową dyscypliną, jednak żył przy minimalnej ilości pożywienia i snu. Nazywano go „Bożym skarbnikiem”, ponieważ wszystkie otrzymane jałmużny rozdawał potrzebującym i sierotom. Był głęboko kochany przez lokalne dzieci, a zarówno prosty lud, jak i szlachta często zwracali się do niego o duchowe przewodnictwo.
Kult i dziedzictwo

Wasyl zmarł w Riazaniu w 1848 roku i został pochowany w pobliżu cerkwi św. Łazarza. Jego reputacja świętości i darów proroczych prowadziła do znaczącego lokalnego kultu jeszcze za jego życia. Został oficjalnie kanonizowany w 1997 roku jako część Zgromadzenia Świętych Rjażańskich. Jego relikwie są obecnie przechowywane w cerkwi Łazarza, a wspomina się go w kilku datach, w tym w rocznicę jego śmierci 2 maja (15 maja).
