Wasyl Gorbachow był radzieckim kapłanem i ikonografem, urodzonym w 1885 roku w ujezdu sierdobskim. Po służbie jako śpiewak i diakon w różnych miejscach, w tym w Moskwie i Taszkencie, ostatecznie służył jako kapłan w obwodzie moskiewskim. W latach 30. XX wieku pracował przy odnawianiu malowideł ściennych w kościele w Parfientiewie. Jego służba religijna doprowadziła do aresztowania przez radzieckie władze w 1938 roku, co zakończyło się egzekucją na polanie strzeleckiej Butowo.
Życie i służba

Po ukończeniu szkoły kościelnej, Wasyl przez osiem lat służył jako śpiewak w klasztorze świętego Daniela. Piastował kilka stanowisk, w tym diakona w Saratowie, a później w obwodzie moskiewskim. Podczas służby w Parfientiewie pomagał w renowacji fresków. Po aresztowaniu proboszcza jego parafii, został ordynowany na kapłana, aby pomagać wiernym. W 1938 roku został aresztowany pod zarzutem działalności kontrrewolucyjnej, której zaprzeczał podczas przesłuchań.
Męczeństwo i kult
Wasyl został skazany na śmierć przez radziecki trybunał i stracony w lutym 1938 roku. Został pochowany w nieoznakowanym grobie na polanie strzeleckiej Butowo. W tradycji prawosławnej jest uznawany za męczennika kapłańskiego (hieromartyr). Jego pamięć jest czczona 26 lutego i został ujęty w kalendarzu Katedry Nowych Męczenników i Spowiedników Kościoła Rosyjskiego.
