Wasnon de Condé był mnichem żyjącym w VII wieku, prawdopodobnie pochodzenia irlandzkiego lub szkockiego, który udał się do północnej Galii, aby szerzyć chrześcijaństwo. Przybył w okolice Condatum około 633 roku, na teren wówczas charakteryzujący się gęstymi lasami. W okresie, gdy wielu mieszkańców powróciło do pogaństwa z powodu niestabilności spowodowanej najazdami barbarzyńców, pracował nad przywróceniem wiary. Pamięta się go jako założyciela małego oratorium na leśnym wzgórzu, gdzie ostatecznie zmarł w 677 roku.
Życie i działalność
Mało wiadomo o jego wczesnych latach, choć być może uciekł z ojczyzny wraz z kilkoma towarzyszami religijnymi, aby uniknąć prześladowań. Po dotarciu do obszaru Hainaut skupił swoje wysiłki na ewangelizacji lokalnej ludności. Założył skromne oratorium na wzgórzu, które służyło jako centrum duchowe w rzadko zaludnionym, zalesionym krajobrazie tamtych czasów.
Kult i dziedzictwo
Po śmierci w 677 roku, Wasnon został pochowany pod zbudowanym przez siebie oratorium. Miejsce to stało się później lokalizacją opactwa Notre-Dame de Condé. Jest czczony jako święty w tradycji katolickiej i prawosławnej, a jego wspomnienie obchodzone jest corocznie 1 października. Kościół z XVIII wieku w Condé-sur-l'Escaut nosi również jego imię.