Wasilij Ristkok był estońskim kapłanem prawosławnym, urodzonym w 1877 roku na wyspie Muhu. Po ukończeniu zaawansowanych studiów teologicznych w Sankt Petersburgu, pełnił różne funkcje edukacyjne i duchowne na terenie Rosji, a później w Estonii. Po powrocie do ojczyzny stał się znaczącym liderem religijnym na wyspie Saaremaa, służąc jako kapłan i dziekan. Jego życie zakończyło się w 1942 roku, gdy zmarł jako więzień polityczny w Irkucku po aresztowaniu przez władze radzieckie.
Życie i działalność

Ristkok zajmował liczne stanowiska akademickie i kościelne, w tym służył jako nauczyciel i administrator w kilku szkołach teologicznych. Po powrocie do Estonii w 1920 roku sprawował funkcje kierownicze w kościołach w Kuressaare i Reomäe. Poza obowiązkami duchownymi był aktywnym pedagogiem, nauczającym religii i historii lokalnej, oraz szeroko angażował się w organizacje społeczne i prace charytatywne na Saaremaa.
Kult

W lutym 2012 roku Święty Synod Patriarchatu Ekumenicznego w Konstantynopolu kanonizował Ristkoka, uznając go zarówno za świętego, jak i męczennika. Jest wspominany za służbę religijną oraz ostateczne poświęcenie jako ofiara prześladowań politycznych. Jego dziedzictwo obejmuje różne opublikowane dzieła, takie jak modlitewniki i hymny skomponowane w języku estońskim.
