Warwara Wyrycka była rosyjską prawosławną mniszką, która żyła w Sankt Petersburgu w XX wieku. Urodzona jako Natalia Tretiakowa w 1907 roku, początkowo wstąpiła do klasztoru Iverskiego jako nowicjuszka w wieku dwunastu lat. Po zamknięciu klasztoru żyła jako świecka kobieta i matka, by ostatecznie powrócić do życia zakonnego w Wyrycy. Stała się duchową córką starca Serafima z Wyryc, który wcześniej pomagał jej w okresie prześladowań. W tradycji prawosławnej jest uznawana za świętą.
Życie i monastycyzm
Po stracie dzieci w młodości, Natalia przeprowadziła się do Wyrycy, gdzie spotkała starca Serafima. Kierując się jego wskazówkami, przyjęła śluby zakonne pod imieniem Warwara, a później otrzymała schemę. Była uważana za obrończynię wiary prawosławnej, kontynuując duchowe dziedzictwo swojego mentora. W ostatnich latach życia cierpiała na choroby i przebywała w szpitalu w Sankt Petersburgu przed śmiercią w 1999 roku.
Kult
Święta jest wspominana jako znacząca postać modlitwy i duchowej siły. Pielgrzymi udający się do Wyrycy tradycyjnie odwiedzają grób Serafima, zanim udadzą się do miejsca związanego z Warwarą. Spoczywa na terenie cerkwi Kazania w Wyrycy, gdzie jest czczona jako święta kobieta i orędowniczka.