Warsonofiusz z Optiny był wschodniochrześcijańskim mnichem i kapłanem, który żył w Imperium Rosyjskim w latach 1845–1913. Urodzony w Samarze jako Paweł Iwanowicz Plichanow, początkowo podążał ścieżką kariery wojskowej, osiągając stopień pułkownika. Po przeżyciu doświadczenia duchowego podczas choroby w 1881 roku, przeszedł na życie zakonne, wstępując do klasztoru Optina Pustyn w 1891 roku. Stał się znamienitym starcem duchowym, autorem i administratorem, sprawując funkcję przeora klasztoru Starogolutwińskiego oraz służąc jako kapłan podczas wojny rosyjsko-japońskiej.
Życie i służba

Po odejściu ze służby wojskowej, Warsonofiusz wstąpił do braterstwa Skitu Jana Chrzciciela. Awansował w hierarchii monastycznej, zostając hieromonchem, a później archimandrytą. Służył jako kapelan w szpitalu podczas wojny z Japonią, a później zarządzał klasztorem Starogolutwińskim. Pod jego przewodnictwem upadająca instytucja została odnowiona dzięki jego staraniom o pozyskanie dobroczyńców, co przekształciło ją w znaczące centrum duchowe.
Kult
Uznany za świętego, jest wspominany 1 kwietnia. Jest uwzględniony w Zgromadzeniu Czternastu Starców Optina Pustyn oraz w Zgromadzeniu Świętych Samary. Jego dziedzictwo jako pisarza duchowego i starca jest nadal czczone w tradycji prawosławnej.
