Warsonofiusz był wschodnioortodoksyjnym biskupem Kirillow, żyjącym w Rosji na przełomie XIX i XX wieku. Urodzony jako Wasilij Lebiediew w 1871 roku, poświęcił życie działalności misyjnej, szczególnie wśród staroobrzędowców, pomagając wielu z nich powrócić do oficjalnego Kościoła. Po konsekracji na biskupa w 1917 roku, pracował nad zachowaniem świętych relikwii i założeniem muzeum w Monastyrze Kirillo-Biełozerskim. Jego posługa zakończyła się gwałtownie w 1918 roku, kiedy to został stracony przez oddział karny, co doprowadziło do jego uznania za świętego.
Życie i posługa

Po studiach w seminarium teologicznym w Nowogrodzie, Wasilij wstąpił do życia zakonnego w 1895 roku. Jako misjonarz odbył liczne podróże, uczestnicząc w debatach teologicznych i budując kościoły dla osób powracających do głównego nurtu wiary. Ostatecznie został wyniesiony do stopnia archimandryty, a później służył jako wikariusz w diecezji nowogrodzkiej. Był znany ze skutecznego kaznodziejstwa oraz starań o ochronę historycznych skarbów kościelnych.
Męczeństwo

We wrześniu 1918 roku, podczas inspekcji zakonnych antyków, Warsonofiusz został aresztowany w Kirillow. Został bezzwłocznie stracony przez lokalny oddział karny na wzgórzu Zolotucha wraz z kilkoma innymi osobami. Choć jego pierwotne miejsce pochówku zostało później zbezczeszczone, w miejscu jego śmierci wzniesiono ostatecznie krzyż i kaplicę, aby uczcić jego pamięć.
Kult
Biskup został po raz pierwszy uznany za lokalnego świętego w diecezji wołogodzkiej w 1999 roku. W 2000 roku Kościół Prawosławny kanonizował go jako męczennika (hieromęczennika), włączając go do grona nowych męczenników i wyznawców Rosji do powszechnego kultu.
