Waningus był merowińskim hrabią i urzędnikiem królewskim służącym u boku Chlotař III w VII wieku. Urodzony w Rouen, sprawował funkcję namiestnika Pays de Caux w Neustrii. Znany ze swojej pobożności, ostatecznie porzucił życie dworskie, aby wspierać fundacje monastyczne. Odegrał znaczącą rolę w utworzeniu opactwa Fontenelle wraz z Wandralem, a później założył w Fécamp opactwo Świętej Trójcy dla zakonnic.
Życie i działalność
Po okresie służby na dworze, Waningus pomógł w ufundowaniu opactwa Fontenelle około 648 roku. Po wyzdrowieniu z choroby założył opactwo Świętej Trójcy w Fécamp. W jego czasach opactwo dawało schronienie oślepionemu biskupowi Leodegarowi. Zapewnił również, aby jego syn, Desiderius, otrzymał wykształcenie religijne w Fontenelle, gdzie młodszy mężczyzna został później mnichem.
Kult
Uznany za świętego, Waningus jest czczony w tradycji katolickiej i prawosławnej. Jego relikwie zostały przeniesione z Fécamp do Ham w IX wieku, a obecnie znajdują się w Gandawie w Belgii. Jego wspomnienie obchodzi się 9 stycznia.