Wang Jingwei (1883–1944) był chińskim politykiem i poetą, który kierował Zreorganizowanym Rządem Narodowym Republiki Chińskiej, kolaboracyjnym reżimem utworzonym wspólnie z Cesarstwem Japonii podczas drugiej wojny chińsko-japońskiej. Wykształcony w Japonii, dołączył do rewolucyjnego ruchu Tongmenghui i zyskał znaczenie jako rywal Chiang Kai-sheka w Kuomintangu. W Chinach pamiętany jest jako zdrajca, co określenie stosowane zarówno przez Kuomintang, jak i Komunistyczną Partię Chin, z powodu jego kolaboracji z Japonią w czasie wojny.
Wczesna kariera rewolucyjna




Wang studiował w Japonii dzięki stypendium rządu dynastii Qing i w 1905 roku poznał Sun Jat-sena, dołączając w Tokio do Tongmenghui. Stał się znany jako pisarz i debatant czasopisma tego ruchu, a rozgłos zyskał w 1910 roku po nieudanym zamachu na regenta księcia z dynastii Qing. Skazany na dożywotnie więzienie, został zwolniony po powstaniu w Wuchangu, a następnie w czasie upadku cesarstwa pośredniczył między rewolucjonistami a generałem Yuan Shikaiem.
Rywalizacja i kolaboracja w czasie wojny




Po śmierci Suna Wang stał się głównym rywalem Chiang Kai-sheka w Kuomintangu i wielokrotnie sprzeciwiał się mu w kwestiach polityki i władzy. W czasie drugiej wojny chińsko-japońskiej coraz bardziej opowiadał się za układem pokojowym, w 1938 roku opuścił czasową stolicę Chongqing, a w 1940 roku ustanowił rząd w Nankinie pod japońską okupacją. Zmarł w Nagoi w Japonii w 1944 roku.
