Waleryk z Bernage był gallo-rzymskim pustelnikiem chrześcijańskim żyjącym w VI wieku w regionie Belgica Prima. Urodzony w szlacheckiej rodzinie, poszukiwał życia w odosobnieniu po podróży do Limoges, aby odwiedzić grób świętego Marcjalis (Saint Martial). Ostatecznie osiadł na górze znanej jako Bernage, w pobliżu dzisiejszego Guéret, gdzie przez wiele lat żył jako pustelnik. Jest uznawany za świętego i czczony w Kościele katolickim.
Życie i samotność
Po pielgrzymce do Limoges miejscowi mnisi zapewnili Walerykowi odosobnione miejsce w górach, aby wesprzeć jego zamiłowanie do izolacji. Większość czasu spędzał na modlitwie, sporadycznie odwiedzając lokalny kościół lub wracając do grobu świętego Marcjalisa. Jego duchowa sława przyciągnęła wielu wyznawców, z których część założyła domostwa w pobliżu jego celki, aby żyć pod jego przewodnictwem.
Kult
Święty zmarł około roku 620. Jest czczony w tradycji katolickiej, a jego wspomnienie obchodzone jest 10 stycznia. Lokalny kościół w mieście noszącym jego imię, Saint-Vaury, jest poświęcony jemu oraz świętemu Julianowi z Brioude.