Walerian Wasiljewicz Nowicki był prawosławnym kapłanem żyjącym na Białorusi na początku XX wieku. Urodzony w rodzinie duchownej, pełnił funkcję proboszcza cerkwi Świętej Trójcy w Teledowiczach, stanowisko to objął po śmierci ojca. Był znany ze swojego oddanego kaznodziejstwa oraz stanowczego sprzeciwu wobec ateistycznej propagandy w swojej społeczności. W 1930 roku został aresztowany i ostatecznie stracony za swoje przekonania religijne, co doprowadziło do jego uznania za świętego.
Życie i posługa
Po ukończeniu szkoły teologicznej i Uniwersytetu Białoruskiego, Walerian przejął parafię swojego ojca w 1923 roku. Dążył do ochrony wiary poprzez aktywny opór wobec ruchów antyreligijnych i odmawiał sprawowania nabożeństw dla osób uczestniczących w działaniach ateistycznych. Jego oddanie obowiązkom duchownym pozostawało centralnym elementem jego tożsamości, nawet gdy mierzył się z rosnącą presją ze strony państwa.
Męczeństwo
Po aresztowaniu na początku 1930 roku, Walerian został oskarżony o propagandę antykołchozową. Mimo że oferowano mu ocalenie życia w zamian za publiczne wyrzeczenie się kapłaństwa, odmówił porzucenia wiary. Został rozstrzelany przez pluton egzekucyjny w lutym 1930 roku w pobliżu wsi Timkowicze, wraz ze swoim ojcem i innymi wiernymi.
Kult
Kościół Prawosławny ogłosił Waleriana świętym jako męczennikoświęty (hieromęczennik) podczas Soboru Biskupów w sierpniu 2000 roku. Jest wspominany za niezłomność w obliczu prześladowań i odmowę kompromitacji swojego świętego urzędu w celu ratowania własnego życia.