Waleria z Mediolanu była wczesnochrześcijańską męczennicą, która żyła w I lub II wieku. Urodzona w szlacheckiej rodzinie w Mediolanie, należała do grona najwcześniejszych osób nawróconych na wiarę w tym mieście. Była żoną Witalisa oraz matką Gerwazego i Protasiego. Zależnie od tradycji historycznej, zginęła albo w Mediolanie po odmowie udziału w pogańskich ofiarach, albo w Rzymie, gdzie została stracona w Koloseum za swoje przekonania religijne.
Życie i śmierć
Jedna relacja sugeruje, że Waleria pomagała zbierać ciała męczenników w Rzymie. Inna tradycja głosi, że została zamęczona w Mediolanie po śmierci swojego męża, Witalisa, w Rawennie. W tej wersji zginęła po pobiciu za odmowę oddawania czci rzymskim bóstwom. Alternatywnie, mogła zostać schwytana przez rzymskich żołnierzy i ścięta w Koloseum po wyznaniu chrześcijańskiej wiary.
Kult i dziedzictwo
Jest czczona w tradycji katolickiej i prawosławnej, a jej wspomnienie obchodzi się 28 kwietnia. W Thibodaux w Luizjanie jest patronką, do której zwraca się o ochronę przed powodziami i burzami. Relikwia jej ramienia została sprowadzona do kościoła św. Józefa w 1868 roku i słynęła z tego, że została ocalona podczas pożaru kościoła w 1916 roku.